LOADING

Type to search

خانه خبرها مقاله

بر زنان افغانستان چه می گذرد؟

در حال حاضر بخش وسیعی از افغانستان در دست طالبان است و قانون های جدید بوسیله آنها  وضع می شود. طالبان مسلمانان افراط گرا هستند که قرآن را به شیوه خود تفسیر می کنند و قوانین سختگیرانه ای به ویژه برای زنان دارند. به گفته آنها، زنان مجاز به کار در فضای باز نیستند و باید در بیرون از محیط خانه چادری به سر کنند، پوششی که همه جای بدن از جمله صورت نباید نمایان باشید.

اکنون پس از 20 سال، طالبان دوباره قدرت را در دست گرفته اند و آنچه اکنون در حال رخ دادن است چیزی بیش از یک فاجعه بزرگ است.

بر اساس قانون جدید از سوی طالبان دختران و زنان اجازه بیرون رفتن بدون به همراه داشتن محرم را ندارند، دختران فقط تا صنف ششم حق ادامه تحصیل دارند، زنان اجازه کار در بیرون از خانه را ندارند، دختران و زنان اجازه ندارند گوشی که دارای دوربین باشد را با خود داشته باشند، این موارد فقط چند نمونه از قوانینی است که طالبان به تازگی در افغانستان وضع کرده اند.

زینب یک زن جوان افغان است که در بامیان زندگی می کند، او یکی از میلیون ها زن فعال افغانستانی است. زینب به مکتب می‌رود و در کنار درس مربی ورزش نیز است.

او فکر می کند که زندگی او کاملاً متفاوت از قبل است، همه چیز به ویژه برای دختران و زنان در کشور تغییر کرده است.

زینب می‌گوید: «من نمی‌توانم درس بخوانم و می‌دانم که به من و بانوان دیگر اجازه آموزش نخواهند داد، زیرا طالبان فکر می‌کنند که ما مستحق آن نیستیم.»

او معتقد است که زنان بخش بزرگی از هر کشور هستند و از این رو زنان می توانند به موفقیت کشور کمک کنند.

وی در ادامه می افزایش:«زنان باید آموزش ببینند، زنان باید در جامعه حضور داشته باشند چون بخش بزرگی از کشور هستند.»

فرزندان آینده کشور هستند و این زنان هستند که آنها را تربیت می کنند، یعنی آینده کشور در دست زنان است.

کبرا دختر دیگری است که تنها دو ماه فاصله داشت تا مدرک تئاترش را از دانشگاه تئاتر بگیرد. اما اکنون آینده ای نا معلوم در انتظار وی است.

کبری نادر

کبری نادر

کبری می گوید:« فقط دو ماه از دانشگاهم مانده بود و حالا در خانه نشسته ام و به این فکر میکنم که چه پیش خواهد آمد.»

زنان افغان که مشکلات بسیار زیادی را پشت سر گذاشته اند اما با این وجود هنوز برای حقوق خود ایستاده اند، زنانی که امروز حق کار و حضور در بیرون از محیط خانه را ندارند.

«هزاران زن برای مدت طولانی مبارزه کرده اند تا طرز فکر افغان ها را تغییر دهند، آنها مبارزه کرده اند تا حق تصمیم گیری در مورد زندگی خود را بگیرند. کبری رحیمی میگوید اکنون پس از 20 سال جنگ، همه چیز دوباره ویران شده است.»

زینب و کبری می گویند ما می خواهیم به عنوان عضوی از جامعه پذیرفته شویم.

کبری و زینب تنها دو نمونه از میلیون ها دختر و زن افغان هستند که آینده روشنی ندارند.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *