LOADING

Type to search

خانه گزارش مقاله

نسل کشی خاموش هزاره ها، در افغانستان چه میگذرد!

توییتر را باز میکنم. چشمم به هشتگی میخورد که در روز های اخیر داغ شده است. نسل کشی هزاره ها را متوقف کنید! « StopHazaraGenocide# ». کاربرانی از سراسر جهان با زبان های مختلف در رابطه با این هشتگ حرف میزنند. هشتگی که حتی در روز یکشنبه تاریخ پنج ژوئن برای ساعاتی در سویدن ترند اول شده بود. هزاران توییت با یک خواست مشخص، نسل کشی هزاره ها را متوقف کنید.  

هزاره ها یکی از گروه های قومی بزرگ در افغانستان هستند. زبانشان فارسی است و با لهجه هزارگی حرف میزنند، اکثرا شیعه مذهب هستند و بیشتر در مرکز افغانستان زندگی میکنند. هزاره ها در کابل بیشتر در غرب این شهر زندگی می کنند جایی که در سال های اخیر اکثر حمله های تروریستی در آنجا صورت گرفته است. مدرسه، بیمارستان، کلوب ورزشی، مسجد، مراکز فرهنگی و … مکان هایی هستند که در این منطقه مورد هدف قرار گرفته اند. همچنین تجمعات اعتراضی، فرهنگی و مذهبی مردم هزاره نیز در چندین سال پیاپی مورد حمله هدفمند قرار گرفته است. در نتیجه این حملات هزاران نفر کشته و زخمی شده اند که اکثر آنها زنان و کودکان بودند.  یکی از وحشتناک ترین نمونه های آن، حمله به مدرسه دخترانه سیدالشهدا بود که باعث کشته شدن دست کم ٩٠ دانش آموز این مدرسه شد. 

حالا شهروندان و فعالان مدنی در سراسر جهان، از حکومت افغانستان نا امید شده و با اشکال مختلف از جمله طوفان توییتری تلاش میکنند تا صدای خود را به مجامع بین المللی برسانند و از سازمان های حقوق بشری کمک بخواهند. 

«در میان سویدنی ها مشهور است که نسل کشی ایزدی ها (توسط داعش) انجام شده و ایزدی ها توسط گروه هایی مانند داعش مورد نسل کشی و آزار اذیت قرار گرفته اند، آنها را سر بریده اند ، به آنها تجاوز کرده اند ، به بردگی کشیده اند ، خانه ها و زمین های شان را ویران کرد اند. آنچه برای سویدنی ها ناشناخته مانده این است که همین اتفاق ها علیه هزاره ها نیز در حال رخ دادن است. عاملان حملات، گروه هایی مانند داعش و طالبان هستند. در همین هفته، قتل عامی مشخص، علیه هزاره هایی که به عنوان مین روب کار می کردند انجام شد. حمله به مکتب دختران، حمله ای به طور خاص علیه هزاره ها بود. حمله به شفاخانه، جایی که نوزادان تازه متولد شد و مادران تازه زایمان کرده به ضرب گلوله کشته شدند، حمله به هزاره ها بود. حمله به یک مرکز آموزشی در کابل که در آن دانش آموزان کشته شدند ، حمله علیه هزاره بود. 

هنگامی که طالبان در سال 1996 کنترل افغانستان را در دست گرفتند ، هزاره ها را قتل عام کردند. قبل از آن ، هزاره ها به بردگی گرفته شدند.

پاکسازی قومی هزاره ها به عوامل مختلفی بستگی دارد، گاهی گفته می شود که آنها با ایران همکاری می کنند، زیرا هزاره ها معمولا شیعه هستند و ایران تحت کنترل شیعیان است. گاهی گفته می شود که هزاره ها مسلمان واقعی نیستند زیرا “هزاره” هستند و برخی تروریست ها معتقدند که شیعه بودن از مسیحی بودن و یهودی بودن هم بدتر است. معمولا مساله ی محرومیت و اقلیت نیز مطرح است. اما من می خواهم یک چیز کاملا متفاوت تری را برجسته بسازم که هزاره ها لیبرال ترین گروه قومی در افغانستان هستند ، آنها برای کسب علم و تحصیل و یک زندگی آرام تقلا می کنند و همچنان برای آزادی های بیرون از خانه حتی برای زنان تلاش می کنند. به نظر من این همان چیزی است که تروریست ها را بیشتر آزار می دهد. اینکه شما نمی خواهید محافظه کار و عقب مانده باشید، همان چیزی است که تروریست ها می خواهند شما را بکشند، تا حدی که حتی به نوزادان تازه متولد شده رحم نمی کنند و آنها را رگبار می بندند StopHazaraGenocid#». 

این یکی از هزاران توییتی است که در این رابطه نوشته شده است. شاید خلاصه ی خیلی از توییت ها. باری دیگر توییت ها را مرور میکنم. علی افتخاری ، دانشجوی مقطع فوق لیسانس دانشگاه استکهلم یکی دیگر از کسانی که در این کارزار توییتری شرکت کرده است. از او می پرسم چرا در این کارزار شرکت کرده است و هدفش چه بوده است؟

هدف اصلی، درخواست از سازمان ملل و جامعه جهانی برای اقدام فوری در خصوص توقف این نسل کشی بوده است و از سوی دیگر برای اینکه جهانیان از این نسل کشی با خبر شوند. ما میخواهیم افکار عمومی از این نسل کشی خاموش آگاه شوند و توجهشان را به این نسل کشی جلب کنیم. دولت دیکتاتوری افغانستان و اشرف غنی در تلاش است تا این نسل کشی را انکار کند.درافغانستان شرایط به گونه است که امکان اعتراضات در فضای عمومی و خیابان ها وجود ندارد چون حتما دوباره مردم هزاره مورد حمله قرار خواهند گرفت. به همین دلیل شبکه های اجتماعی تنها راه برای دادخواهی و اعتراضات است به همین خاطر من در این کارزار شرکت کردم تا صدای قربانیان هزاره در افغانستان باشم. 

اسد قربانی، یکی دیگر از کسانی است که از شهر وستروس «Västerås» در این کارزار فعالیت داشته است. به او می گویم  با توجه به اینکه افغانستان کشوری در حال جنگ است و مردم آن از قومهای مختلف و به شکل های مختلف کشته می شوند پس چرا فکر میکنی که صرفا کشتار هزاره ها را باید نسل کشی دانست؟

درست است در افغانستان اکثر اقوام قربانی خشونت میشوند. اما اینکه یک تعداد خاص را از اتوبوس پایین میکنند و سر می برند این سوال مطرح میشود که چرا فقط آنها را پایین کردند و کشتند و به دیگران کاری نداشتند؟ جواب مشخص است چون آنها هزاره بودند! آنها را انتخاب کردند ، گزینش کردند و این یعنی قتل هدفمند یک قوم خاص، یعنی نسل کشی. شما شکریه تبسم را یادتان است. او تنها نه سال داشت.

 چند سال قبل، از یک اتوبوس پر از آدم، تنها او و دیگر هزاره ها را پیاده کردند چندین روز به گروگان گرفتند و در آخر هم  سر بریدند. تنها گناه این دختر نه ساله آن بود که هزاره بود اگر هزاره نمی بود انگونه کشته نمیشد! یا حمله بر زایشگاه ، در کابل صدها زایشگاه وجود دارد اما چرا به آنجا حمله نمی شود چون آنجا هزاره نیست. آنها به جایی حمله می کنند که نوزاد یک روزه هزاره است. صدها مکتب دخترانه در کابل وجود دارد به هیچکدام حمله نمیشود جز مکاتب هزاره ها. این اگر نسل کشی نیست پس چیست؟

همزمان با این طوفان توییتری اعتراضات خیابانی در چندین شهر امریکا، کانادا و چند شهر اروپایی نیز برگزار شده است. کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در اعلامیه رسانه ای خود که در تاریخ ٩ می منتشر کرده است هزاره ها را قومیتی در معرض نسل کشی عنوان کرد. 

رسانه های مختلف نیز این موضوع را به شکل گسترده پوشش داده اند. حکومت افغانستان اما در مقابل تمام این

اعتراضات سکوت اختیار کرده است اوضاع امنیتی افغانستان روز به روز بدتر میشود. فهم این موضوع که هزاره ها قربانیان اصلی این ناامنی هستند سخت نیست. روزهای سختی برای این مردم در پیش است، چه خواهد شد؟ همین حالا هم اخبار قتل و کشتار هزاره ها به امری عادی تبدیل شده است. 

میخواهم ذهنم را از این افکار دور کنم به بالکن خانه ام میروم تا نفس بکشم ، باران می بارد ، مردم بدون توجه به باران به اینطرف وانطرف میروند باران برای مردم سویدن در این موقع از سال عادی است ، قطره های باران اما من را به یاد قطره های خون می اندازد، خون مردمان هزاره که از آسمان می بارد و برای همه عادی شده است. 

 
علیرضا احمدی

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *